The Sisters 4: Η εμπειρία μου με τον μητρικό θηλασμό

Στη γέννηση της πρώτης μου κόρης, της Ιφιγένειας, θα μπορούσα να πω ότι δεν ήμουν τόσο ενημερωμένη σχετικά με τον θηλασμό. Μόλις ήρθε στον κόσμο, το μικρό μου πλασματάκι, οι μαίες, αμέσως με ρώτησαν «Θα θηλάσεις»;
Δε ξέρω τους απάντησα με απορία… «Φυσικά και θα θηλάσεις», μου απάντησε μια από τις μαίες, η οποία τυγχάνει να είναι και πρώτη μου ξαδέλφη. Την ευχαριστώ για όλα!
Έτσι, χωρίς να το πολυσκεφτώ λοιπόν, ως πρωτάρα μαμά, όταν η μαία μου έφερε την μικρούλα στο δωμάτιο, την έβαλα στο στήθος και αμέσως έπιασε τη θηλή, με την πρώτη… “Περίφημα” μου λέει!
Και το ταξίδι του θηλασμού μόλις άρχισε…
Στην αρχή νόμιζα ότι θα ήταν πολύ εύκολο, αλλά τις πρώτες μέρες δυσκολεύτηκα πολύ. Ζορίστηκα για να είμαι ειλικρινής. Παρόλο που δεν είχα σχεδόν καθόλου ενημερωθεί για τις ευεργετικές ιδιότητες του θηλασμού – γιατί αν τις γνώριζα θα το έκανα πολύ πιο συνειδητοποιημένα- προσπαθούσα και ήθελα πολύ να θηλάσω.  Δεν τα βάζουμε κάτω! Η αγαπημένη μου μαία, προσπαθούσε με νύχια και με δόντια να με ενθαρρύνει να συνεχίσω και να μην υποκύψω στο να δώσω του μωρού κάποια φόρμουλα ξένου γάλακτος. Ναι! Τα κατάφερα! Χωρίς να το ψάξω ιδιαίτερα, ακολουθώντας το ένστικτο  μου, κατάφερα να θηλάσω τη νεογέννητη κορούλα μου.
Ταλαιπωρήθηκα αρκετά μπορώ να πω, με ξενύχτια, με πληγές, με πέτρωμα, με θήλαστρα, αλλά δεν τα έβαζα κάτω… Για εμένα, στην αρχή, δεν ήταν τόσο μαγικός ο θηλασμός όσο κάποιες μανούλες το περιγράφουν. Κάπου μάλιστα είχα διαβάσει ότι είναι και ο καλύτερος τρόπος αντισύλληψης. Αυτό μπορώ να πω με σιγουριά ότι είναι μύθος! Αφού στους τρεις μήνες αποκλειστικού θηλασμού, ανακάλυψα ότι είχα μείνει ξανά έγκυος και μάλιστα δίδυμα!Σοκ! Μεγάλο σοκ!
Σιγά-σιγά στον τετάρτο μηνά είχα αποθηλάσει την Ιφιγένεια και 7 μήνες μετά θήλαζα ξανά και τα αλλά δυο μου μωράκια για τέσσερις μήνες! Αυτό και αν ήταν δύσκολο!
Οι μανούλες που έχουν θηλάσει δίδυμα με καταλαβαίνουν… Τώρα θηλάζω αποκλειστικά την μικρούλα Αναστασία. Δε ξέρω γιατί, αλλά μου φαίνεται κάπως πιο εύκολο και όμορφο όλο αυτό τώρα. Είναι που είμαι πλέον έμπειρη; Είναι που είναι και η Αναστασία πολύ συνεργάσιμη με τη μανούλα και την αφήνει να κοιμηθεί και καμία ώρα παραπάνω για να ξεκουραστεί; Είναι που πλέον έχω μπει στο πετσί του ρόλου μου; Είναι που είμαι συνειδητοποιημένη για τις ευεργετικές ιδιότητες του θηλασμού και καταλαβαίνω πόσο καλό έκανα στα παιδάκια μου που τα θήλασα; Όσο τα θήλασα βέβαια… Πάντως τώρα το απολαμβάνω! Έξαλλου είναι η ευκαιρία μας για αγκαλιές και χαδάκια!
Τόσες πολλές αγκαλιές δεν νομίζω να κάνω στα παιδάκια μου όταν μεγαλώσουν…
Βέβαια δεν κατακρίνω καμία μανούλα, που από δική της επιλογή δεν θήλασε τα παιδάκια της, η που μπορεί να δοκίμασε και να μην τα κατάφερε. Ο θηλασμός είναι μεν σημαντικός, αλλά όχι το πιο σημαντικό! Το αναγνωρίζω ότι είναι δύσκολο. Το πιο σημαντικό είναι το ότι έχουμε στην αγκαλιά μας τα παιδάκια μας υγιή, δυνατά και ευτυχισμένα! Ο δρόμος για την ανατροφή τους είναι τόσο δύσκολος και η κάθε μανούλα δίνει τον δικό της αγώνα για να τα μεγαλώσει…
Ο θηλασμός σε αυτό τον δύσκολο αγώνα δεν είναι το άλφα και το ωμέγα! Το διευκρινίζω, επειδή υπάρχουν μανούλες, σε κάποια διαδικτυακά φόρουμ που είναι κάθετες και κατακριτέες προς άλλες μανούλες για το όλο θέμα του θηλασμού! Θα μπορούσα και εγώ στο κάτω-κάτω να μην τα είχα καταφέρει… Δε θα μπορούσα να μην σας αναφέρω και το πιο κάτω περιστατικό που μου συνέβηκε χθες. Ενώ θήλαζα την Αναστασία, έρχεται η Ιφιγένεια κάθεται δίπλα μου με την κουκλίτσα της και μου λέει «Μανούλα δες»!
Σήκωσε το μπλουζάκι της και της λέω «Τί κανείς εκεί μωρό μου»; «Δίνω γάλα στο μωράκι μου» μου λέει! Τότε βιαστικά την έβγαλα μια φωτογραφία με το κινητό. Ήταν τόσο συγκινητικό για μένα… Το γλυκό μου το μωρό!
Ο θηλασμός μπορεί να μην είναι για όλες από την αρχή μαγικός, αλλά σίγουρα με υπομονή και επιμονή το ταξίδι αυτό μπορεί να γίνει μαγικό. Με την κατάλληλη υποστήριξη και τη θέληση όλες μπορούμε να τα καταφέρουμε!