«Για τον κόσμο ίσως να είμαστε μια ακόμα μόνο μαμά, αλλα για τα παιδάκια μας είμαστε ολος ο κόσμος τους»

Διαβάστε το…αξίζει!

Επί την ευκαιρία της γιορτής της μητέρας, θα διαβάσετε η ίσως έχετε ήδη διαβάσει ένα σωρό κείμενα και αφιερώματα που εκθειάζουν τη μητέρα, την θυσία και την ανιδιοτελή της αγάπη προς τα παιδιά της,που όλα τα υπομένει νιώθοντας ευλογημένη.

Εγώ δεν θα σας γράψω όμως για αυτά, τα αυτονόητα. Σήμερα αποφάσισα να σας γράψω για τα άλλα, τα πιο δύσκολα, που μια μαμά δύσκολα εκμυστηρεύεται γιατί ίσως νιώθει ενοχές μήπως και τσαλακώσει την εικόνα της, την ιδιότητα της σαν μάνα. Αυτή την εικόνα που την θέλει να τα προλαβαίνει όλα, και να είναι μια ζωή βράχος ατάραχος δίπλα στα παιδιά της.. Ποιά μανούλα δεν νευριάσε η στέρεψε η υπομονή της;

Ποιά μανούλα δεν ένιωσε πως δεν αντέχει άλλο και πως δεν τα καταφέρνει στον καινούργιο της ρόλο; Ποιά μανούλα δεν έκλαψε επειδή ένιωσε τόσο κουρασμένη για να τα προλάβει όλα; Ποιά μανούλα δεν ένιωσε πως χρειάζεται βοήθεια; Ποιά μανούλα κοιμήθηκε το βράδυ χωρίς να ξυπνήσει ούτε και μια φορά μέχρι το πρωί; Ποιά μανούλα δεν ξενύχτισε στο προσκέφαλο του αρρώστου παιδιού της; Ποιά μανούλα δεν ένιωσε να παραμελεί τον εαυτό της και να τον βάζει σε δεύτερη μοίρα! Ποιά μανούλα δεν ένιωσε λιγότερο ελκυστική ειδικά μετά την εγκυμοσύνη;

Ναι, αλήθεια όταν μιλάμε για την μαμά, ολοι πιστεύουν πως μιλάμε για υπεράνθρωπο, πώς όλα τα καταφέρνει χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, εντελώς ακούραστα… Οι μανούλες, είναι και αυτές άνθρωποι που η φύση τις προίκισε να αντλούν την δύναμη τους μέσα από τα παιδιά τους. Η αγάπη της μητέρας, είναι το καύσιμο που επιτρέπει σε ένα απλό άνθρωπο να πετύχει το ακατόρθωτο! Ναι, αυτό! Δεν παύουν όμως να κουράζονται, να κλαίνε, να νευριάζουν, να λυπούνται, να λυγίζουν, να πονάνε…

Δεν υπάρχει τρόπος μια μαμά να είναι τέλεια, υπάρχουν εκατομμύρια τρόποι όμως, μια μαμά να είναι καλή μαμά. Δεν είναι αυτοσκοπός να μεγαλώσουμε τέλεια παιδιά, αλλά να τους δώσουμε τα απαραίτητα εφόδια να γίνουν σωστοί άνθρωποι για την αυριανή κοινωνία. Εγώ προσωπικά αυτό εύχομαι για τα δικά μου παιδιά.

Ίσως η μαμά να είναι ηρωίδα όπως πολύ συχνά την αποκαλούν, ίσως και όχι δεν είμαι σιγουρη …Είμαι σίγουρη όμως, πως είναι πηγή αστείρευτη αγάπης, και υπομονής. Προσπαθεί πάντα να κάνει το σωστό, ακόμα και αν δεν είναι σίγουρη πιο είναι το σωστό, και συγχωρεί τον εαυτό της ξανά και ξανά για τα λάθη που κάνει.

Κάποια μέρα όλοι οι κόποι και οι θυσίες της μάνας αμείβονται… Θα έρθει η στιγμή που τα παιδιά της θα την κάνουν περήφανη για τον πιο ασήμαντο ή σημαντικό για εκεινην λόγο… Όπως και να το κάνουμε…μαμά είναι μόνο μία!

Μην ξεχνάτε αγαπημένες μου μανούλες,για τον κόσμο ίσως να είμαστε μια ακόμα μόνο μαμά, αλλα για τα παιδάκια μας είμαστε ολος ο κόσμος τους! Χρόνια μας πολλά!